Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18069 K.2024/6249

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'ın İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2015 tarihli ve 2014/359 Esas, 2015/645 sayılı Kararı ile 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay 20 gün hapis ve 3.125,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve söz konusu kararın temyiz edilmeden kesinleşmesini müteakip,

15.04.2020 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun gereğince uyarlama yapılmasına yönelik ihbar üzerine dosyanın yeni esas numarasına kaydı ile İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/369 Esas, 2022/1302 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5, 3/10-son cümle, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 1.860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesi gereğince ertelenmesine ve aynı Kanun’un 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2022 tarihli ve 2022/606 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Adı geçen sanığın aynı suçtan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2015 tarihli ve 2014/251 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun gereğince uyarlama yapılmasına yönelik İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine,

dosyanın yeni esas numarasına kaydı ile İzmir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2021/1812 Esas, 2022/2068 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5, 3/10-son cümle, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 ve 20,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmeksizin 25.10.2022 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.09.2023 tarihli ve 94660652-105-35-11187-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95783 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95783 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2021/1812 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 20.11.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.01.2014 olduğu, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/369 esas sayılı dosyasında ise suç tarihinin 29.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin 28.02.2014 olduğu, her iki suçun da 21.01.2014 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından,

dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2021/1812 Esas, 2022/2068 Karar sayılı kararı ile İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2022 tarihli ve 2022/606 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,