Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18098 K.2024/5299

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2017/358 Esas, 2022/1013 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci, beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca iki kez 1 yıl 15 ay erteli hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/16613 Esas, 2023/1321 Karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı ile kesinleşmesine müteakip,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2023 tarihi olarak belirlenen kesinleşme tarihinin düzeltilmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2023 tarihli ek kararına yönelik itirazın reddine dair merci İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2023/621 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 08.11.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 94660652-105-35-17579-2023-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/103423 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/103423 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...’in, anılan Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1, 62/1 ve 52/2 (2’şer kez). maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 15 ay hapis ve 2 kez 20,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,

cezalarının 5237 sayılı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2022 tarihli ve 2017/358 Esas, 2022/1013 sayılı kararının gümrük idaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15/02/2023 tarihli ve 2022/16613 esas, 2023/1321 sayılı kararı ile temyiz isteminin usulden reddine karar verilmesini müteakip, kesinleşme tarihinin 15/02/2023 tarihi olarak kabulüyle kesinleşme şerhi düzenlenmesi üzerine,

Cumhuriyet Savcılığının kesinleşme tarihinin düzeltilmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2023 tarihli ve 2017/358 Esas, 2022/1013 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/06/2023 tarihli ve 2023/621 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2022 tarihli kararının katılan gümrük idaresine 11/05/2022 tarihinde, katılan Tarım ve Orman Bakanlığına 11/05/2022 tarihinde ve sanığa 23/05/2022 tarihinde tebliğ edildiği, anılan kararın gümrük idaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay tarafından esastan değil usulden inceleme yapılarak temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2022 tarihli kararının tebliğ tarihi olan 23/05/2022 tarihini takip eden 7 günlük sürenin sonu olan 30/05/2022 tarihine kadar temyiz edilmemesi sebebiyle 31/05/2022 tarihinde kesinleştiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Öğretide olağanüstü temyiz olarak adlandırılan kanun yararına bozma yasa yolunun koşulları ve sonuçları, "Kanun yararına bozma" başlığı altında 5271 sayılı Kanun'un 309 ve 310 uncu maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle, kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için, hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 tarihli ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olduğundan, hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır.

2. Her ne kadar İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, Mahkemece 15.02.2023 olarak belirlenen kesinleşme tarihinin düzeltilmesi talebinin reddine dair karara yönelik itirazın merci tarafından reddine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ancak "hükümdeki hukuka aykırılık" nedeniyle kanun yararına bozmaya konu edilebileceği, mahkemeler tarafından düzenlenen kesinleştirme şerhlerinin, koşulları oluştuğu takdirde her zaman değiştirilmesi mümkün işlemler olduğu anlaşılmakla, mahallinde her zaman giderilmesi mümkün olan bu hukuka aykırılığın, olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oybirliğiyle REDDİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.