Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18137 K.2024/3783

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 3/5. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/864 Esas, 2013/664 Karar sayılı kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2015/16323 Esas, 2019/30910 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip,

15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince lehe hükümler değerlendirilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5 ve 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/860 Esas, 2021/1145 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün denetim süresi içerisinde 04.02.2020 tarihinde kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinden bahisle hükümlü hakkındaki İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli kararının,

aynı mahkemenin 03.11.2021 tarihli uyarlama kararıyla kaldırıldığı ve anılan kararın kesinleşmesinden sonra yeni bir suç işlenmediğinden bahisle aynen infaz talebinin reddine dair İstanbul İnfaz Hâkimliğinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/3098 Esas, 2022/3480 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ve 2022/399 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 94660652-105-34-15980-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB - 2023/104226 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104226 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

''Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.01.2007 tarihli ve 2006/6859 Esas, 2007/417 Karar, Ceza Genel Kurulunun 11.07.2006 tarihli ve 2006/5-182 Esas, 2006/182 Karar ve 04/07/2006 tarihli ve 2006/10-128 Esas, 2006/177 Karar sayılı ilamlarında açıklandığı üzere; kesinleşip infaz aşamasında olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama sonucu verilen kararların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.11.2012 tarihli ve 2012/28012 Esas, 2012/33400 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere uyarlama yargılamasının yeni kanunun uygulanması koşullarının belirlenmesi amacı ile sınırlı ve kendine özgü bir yargılama olduğu, bu yargılama sonunda verilen kararın sonradan yürürlüğe giren lehe kanunun hükümlü lehine uygulanması ve infaz yeteneği bulunan ilk hükmü değiştirmekten ibaret ve infaza ilişkin bir karar olduğu, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli uyarlama kararının, sanığın mahkûmiyetine ve cezasının ertelenmesine dair verilen İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/864 Esas, 2013/664 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihini değiştiremeyeceği nazara alındığında,

Somut olayda, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/864 Esas, 2013/664 Karar sayılı kararının 06.05.2019 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün adli sicil kaydından mahkemece belirlenen 1 yıllık denetim süresi içerisinde 04.02.2020 tarihinde işlediği 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2021 tarihli ve 2020/1089 Esas, 2021/1016 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan kararın 27.01.2022 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

5237 sayılı Kanun’un 51/7. maddesinde yer alan "Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sonunda İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/860 Esas, 2021/1145 Karar sayılı kararıyla verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ve 2022/399 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,