KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/18295 E., 2025/9671 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/418 E., 2023/1037 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- İstinaf Başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî bozma
Karar Metni
536 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk derece
İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2017 tarihli kararı ile sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetine, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Anılan kararın katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanık ... müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.10.2018 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, hapis cezasının artırılması suretiyle sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetine, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, karar verilmiştir.
Anılan kararın sanık ... müdafi ile sanık ... müdafi tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 03.03.2022 tarihli kararı ile sanık ... hakkında açılan aynı nevi derdest dosyası ile 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışılması gerektiği, ve sanıklar 7242 sayılı Kanun ile değişik lehe düzenlemelerin tartışılması nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli kararı ile CMK'nun 280/1-f maddesi gereğince ilk derece mahkemesince sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetine ilişkin olarak verilen 15/03/2017 tarihli hükümlerin ayrı ayrı bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli kararı ile sanıkların mahkumiyetine karar verilmiştir.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/418 E., 2023/1037 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince 19.01.2023 kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine yönelik dosya kapsamında yeterli delil ve tespitin bulunmadığına, verilen kararın haksız olduğundan beraat kararı verilmesi gerektiğine açıklanan ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
2.Sanık ... müdafiin temyiz isteği; dava konusu eşyanın değerinin fahiş kabul edilerek cezada artırım yapılmasının yasal olmadığına, ana ve bileşen dosya kapsamında yapılan arama işlemlerinin kanuni zorunlulukları yerine getirilmediğinden hukuka aykırı olduğuna, haksız teşdit uygulandığına, takdiri indirim nedenleri uygulanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine ve resen görülecek nedenlere ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ile sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık ... ile sanık ... müdafilerinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/18295, K. 2025/9671, 25 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama