Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18542 K.2025/11381

Sanık ...'in 12.08.2025 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, münhasıran sanık ...'in temyiz talebine hasren inceleme yapılmıştır.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Sanık ... hakkında henüz yargılaması devam eden Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/736 Esas sayılı dosyasında aynı olay nedeniyle kamu davası açıldığı görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesine göre "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hükmü veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine

karar verilir." hükmü yer almakta olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.04.2010 tarihli ve 2010/1-9 Esas, 2010/83 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere konusu ve tarafları aynı olan suçun iki ayrı davaya konu edilmesi halinde, daha sonradan düzenlenen iddianame ile açılan ikinci kamu davasının, aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde olup açılan bu ikinci kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin hüküm göz önüne alınmak suretiyle, Mahkemece her iki dosya birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesinin ardından mükerrer dava olup olmadığı tespit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.