Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18677 K.2024/1245

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, aramanın usulsüz olduğuna, cezanın teşdiden belirlenmemesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde kolluk ekiplerince oluşturulan uygulama noktasında sanığın sevk ve idaresinde olan araç durdurulduğunda, usulüne uygun olarak yapılan aramada kamyonette bulunan straforlar ve kapı döşemelerinin arasına gizlenmiş vaziyette 600 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında maddi durumu nedeniyle bu işi yapmak zorunda kaldığını, araç sahibi olan kardeşinden aracı emanet aldığını, kardeşinin sigaralardan haberdar olmadığını, gümrüklenmiş değerin iki katını maddi durumu nedeniyle ödeyemeyeceğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve iyiniyetli üçüncü kişiye ait olan nakil aracının iadesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR