Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18728 K.2024/9410

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; aleyhine verilmiş olan kararın usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle hakkında olan kurulan hükmün bozulmasına ve lehe olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İl Denetim Komisyonu görevlileri tarafından yapılan denetimlerde, sanığa ait iş yerinde dizili ve satışa hazır vaziyette 1350 adet bandrolsüz film CD/DVD'si, 212 adet bandrolsüz oyun CD/DVD'si ve 1443 adet kartonet ele geçirildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, suçlamaların doğru olduğunu ve ele geçen ürünlerin faturalarının bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanığa ait iş yerinde bandrol yükümlülüğüne aykırı olduğu tespit edilen suça konu ürünlerin ele geçmesi, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip Dairemizin bozma ilâmının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasının Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Kısa süreli hapis cezası adlî para cezasına çevrilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

III.KARAR