Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18782 K.2024/13993

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143, 31/3. maddeleri uyarınca verilen 4 yıl 12 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine hatalı olarak 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmolunarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

08.11.2022 tarihli Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bozma ilamı öncesi, 13.05.2016 tarihli kararda suça sürüklenen çocuğun sonuç ceza olarak 2.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası hükmedilen 3 yıl 14 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 2.660,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;