Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19049 K.2025/3343

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereğince, katılan sıfatı alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğunun, nakil aracının kendisine teslimini isteyen malen sorumluya katılma hakkının hatırlatılmadığının anlaşılması karşısında, malen sorumlunun hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşya miktarı, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca, sanığın kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık müessesesinden yararlanabilmesi için mahkemece kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında yer alan dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar tutarı ödemesi hususunda ihtarat yapılması ve ödeme yapması halinde,

soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca daha önce sanığa bu hususta ihtar yapılmamış olduğu da gözetilerek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerektiği cihetle; kovuşturma aşamasında alınan savunması sırasında yapılan ihtaratta indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödeme yapılmadığından bahisle hakkında ilgili hükümlerin uygulanmaması,

2.Yakalanan eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil aracının değeri nazara alındığında, nakil aracının müsadere edilebilmesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/3. maddesi uyarınca hakkaniyete aykırı değilse de malen sorumlunun aracı satın aldıktan sonra sanığa ikametgah İstanbul'a götürmesi için verdiğini söylemesi ve tescil tarihinde 3 gün sonra aracın sanıktan yakalanması nazara alındığında mal sahibinin aracı sanığa kaçakçılık suçunun işlenmesinde kullanılacağını bilmeden emaneten verdiği yönündeki beyanı göz önüne alınarak ve malen sorumlunun iyiniyetli olduğunun aksine bir delil de bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un

54/1. maddesindeki şartların gerçekleşmediği anlaşılmakla nakil aracının hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.