Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19727 K.2024/6960

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılmasına idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında verilen 08.04.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği gözetilerek, mahkemece sanık ... hakkında verilen bozma kararı sonrası yeniden yargılama yapılarak davanın ölüm nedeniyle düşmesine karar verilmesi hukuki değerden yoksun kabul edilerek katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan düşme kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliği dikkate alınarak, sanığa atılı suçun 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin 11 inci fıkrası kapsamında olduğu, bu hükme göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, müsnet suçun 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu,

mahkemece sanık ... hakkında dava dosyasında zamanaşımını kesen son usul işleminin 08.04.2014 tarihli mahkûmiyet hükmü ve Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirilen 2020/2389 Esas sayılı dava dosyasından verilen 26.05.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün olduğu, böylelikle 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 26.05.2022 tarihinde hüküm tarihinden önce gerçekleştiği görülmekle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR