Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19875 K.2025/248

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/614 Esas, 2019/1406 Karar sayılı kararı ile; hükümlü ... hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 18.03.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 94660652-105-07-16347-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108601 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108601 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/08/2019 tarihli ve 2019/62395 soruşturma, 2019/21022 esas, 2019/17393 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesince 26/12/2019 tarihli mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2019 tarihli ve 2019/2222 soruşturma, 2019/6178 esas, 2019/5130 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2019 tarihli ve 2019/173 esas,

2019/860 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve anılan mahkumiyet kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 06/02/2020 tarihli ve 2019/3931 esas, 2020/359 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder."

5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinin ise; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.Bu kapsamda incelenen dava dosyasının değerlendirilmesinde; Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.08.2019 tarihli ve 2019/62395 Soruşturma, 2019/21022 Esas, 2019/17393 İddianame numaralı evrakı ile hükümlü hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddeleri gereği kamu davası açılması üzerine Mahkemece hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Oysa Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 25.02.2019 tarihli ve 2019/2222 Soruşturma, 2019/6178 Esas, 2019/5130 İddianame numaralı evrakı ile aynı hükümlü hakkında aynı eylem nedeniyle 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddeleri gereği kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2019/173 Esas, 2019/860 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b,

5237 sayılı Kanun'un 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10.Ceza Dairesinin 06.02.2020 tarihli ve 2019/3931 Esas, 2020/359 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle 06.02.2020 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

3.Hükümlü hakkında aynı fiil nedeniyle, önceden açılmış bir dava bulunduğundan mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/614 Esas, 2019/1406 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezaların kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden; "Sanık ... hakkında izin tecavüzü suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 20.08.2019 tarihli ve 2019/62395 Soruşturma, 2019/21022 Esas, 2019/17393 İddianame sayılı evrakı ile açılan kamu davasının, aynı suçtan dolayı daha önce açılmış bir dava olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/614 Esas, 2019/1406 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında izin tecavüzü suçundan verilen mahkûmiyet kararının tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,"