Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1989 K.2025/10768

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtaratında dava konusu eşyaların gümrüklenmiş değerlerinin toplamının iki katı yerine, vergiler toplamının iki katı bildirilmiş ise de, sanığın daha az olan miktarı ödeme gücünün olmadığını beyan etmesi karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Numune olup olmadıklarına ve imha edilip edilmediklerine bakılmaksızın dava konusu kaçak eşyaların tümünün müsaderelerine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.