Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/213 K.2025/660

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümleri; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddenin son cümlesi kapsamında kovuşturma aşamasında talimat yoluyla savunmalarının alınması için gönderilen talimat yazısında sanıklara etkin pişmanlıktan yararlanmaları durumunda cezada yapılacak indirim oranının belirtilmediği anlaşılmakla birlikte, sanıklara kovuşturma aşamasında ihtarat yapıldığı ve sanıkların mahkeme huzurunda kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeyecek ekonomik durumlarının olmadığını beyan ettikleri,

keza daha az tutarda olan ve kamu zararı olarak kabul edilen gümrük vergileri miktarını dahi ödeyecek maddi durumunun bulunmadığını beyan eden sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.