Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2245 K.2025/16664

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıklar etkin pişmanlık için ihtar edilen, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeme gücü bulunmadığını beyan ettiklerinden Tebliğname'de yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklardan 9500 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, "suçun önem ve değeri ile işleniş biçimi, ele geçen malların miktarı nazara alınarak" şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesindeki düzenlemeye uygun olarak, sanıklar hakkında temel cezada teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmakla Tebliğname'de yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1- Sanıkların 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına mahkûmiyetine dair 27.03.2015 tarihli hükmün yalnızca sanıklar tarafından temyiz edildiği, anılan karara karşı katılan vekilinin temyizinin nakil aracı ve vekalet ücreti ile sınırlı olduğu anlaşılmakla, sanıkların cezada kazanılmış hakkı gereği cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden adli para cezasının 1.240,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle hüküm tesisi,

2-Müsaderenin tasfiye şartına bağlanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, 3-İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde yargılama giderlerinin oran belirtmeksizin sanıklardan tahsiline karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; sanıklara ilişkin hükümlerin taksitlendirmeye ilişkin bendinden sonra gelmek üzere " 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği cezanın 2 yıl 6 ay hapis, 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına," ibaresinin ayrı ayrı eklenmesi, müsadereye ilişkin bendinden "tasfiye edilmemiş ise," ibaresinin çıkartılması,