Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2341 K.2023/4992

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/141 Esas, 2015/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2019/32505 Esas, 2021/1637 Karar sayılı ilâmıyla, uzman bilirkişi marifetiyle yapılacak inceleme sonucuna göre sanığın hukukî durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/394 Esas, 2021/54 Karar sayılı kararı, sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 16.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2021/5514 Esas, 2021/11699 Karar sayılı ilâmıyla, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince basit yargılama usulünün uygulanma şartları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2022 tarihli ve 2021/1489 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararı, basit yargılama usulünün uygulanması suretiyle, sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 12.480,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

6.Anılan karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/453 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 16.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İstanbul Bilgisayar ve Cep Telefonları Sistemleri Elektronik Dış Tic.Ltd.Şti. Adlı şirketin yetkilisi ve müdürü olan sanığın Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığından lisans ve yetkilendirme almadan www.bogazicisms.com adlı internet sitesi üzerinden elektronik haberleşme hizmeti vererek 5809 sayılı Kanun'a muhalefet ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2.Bahsi geçen internet sitesine ait ekran görüntüleri ve bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.

3.Sanık savunmasında, adı geçen şirketin sahibi ve yetkilisi olduğunu ancak elektronik haberleşme hizmeti sunmadığını beyan etmiştir.

4.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/453 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,