Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2524 K.2024/4604

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dairemizin 04.06.2020 tarihli ve 2016/5761 Esas - 2020/7996 Karar sayılı kararı ile temyiz isteğinin süresinde olmaması nedeniyle temyiz isteği reddedilen ve hakkındaki Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2013 tarihli mahkûmiyet hükmü kesinleşen hükümlü ... hakkında, 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle aynı mahkemenin 19.09.2022 tarihli ve 2013/167 Esas, 2013/1302 Karar sayılı ek kararı ile uyarlama yapıldığı, bu uyarlama kararının itiraza tabi olduğu,

ancak hükümlü ... müdafiisinin 11.01.2022 tarihli süre tutum dilekçesi ile Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1195 Esas sayılı iş bu dosyaya temyiz dilekçesi verdiği, Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli ve 2020/1195 Esas - 2020/1796 Karar sayılı kararının sanık ... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin olduğu ve hükümlü ... ile ilgili bir karar bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümlü ... müdafisinin süre tutum dilekçesi hakkında Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2021 tarih 2020/1195 Esas, 2021/1796 Karar sayılı hükmü yönünden inceleme yapılmasına yer olmadığına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında zamanaşımını en son kesen işlem olan 16.12.2013 tarihli mahkûmiyet tarihinden itibaren, temyize konu hükmün kurulduğu 31.12.2021 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine ve dosya kapsamına göre gümrük kaçağı olduğu anlaşılan eşyaların müsaderesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen dava konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR