Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2525 K.2025/1169

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Olay tutanağına göre sanıkta 230 karton gümrük kaçağı sigara ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, Dairemizin 10.02.2021 tarihli ve 2018/4369 Esas, 2021/1806 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunun oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi bakımından

bozulmasına karar verildiği, ancak Mahkemece 14.01.2015 suç tarihli dosya yönünden birleştirme hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, UYAP sisteminde yapılan kontrolde anılan dosyanın Dairemizin 2021/25761 Esas sırasına kayıtlı olup aynı gün incelendiği anlaşılmakla, bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Suça konu kaçak sigaraların müsaderesi sırasında delalet maddesinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi olarak gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.