Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2629 K.2023/6097

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2012 tarihli ve 2011/853 Esas, 2012/93 Karar sayılı kararı ve bozma sonrası birleşen aynı mahkemenin aynı tarihli ve 2011/846 Esas, 2012/91 Karar sayılı kararları ile sanık hakkında ayrı ayrı 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52, 53, 58 ve 54 üncü maddeleri gereği 2 yıl hapis cezası ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararların sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.05.2014 tarihli ve 2013/19410 Esas, 2014/10096 Karar sayılı ve 2013/19395 Esas, 2014/10097 Karar sayılı ilâmları ile her iki dosya yönünden zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu Antalya

1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.01.2015 tarihli ve 2014/614 Esas, 2015/1 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52, 53 ve 54 üncü maddeleri gereği iki ayrı eylem nedeniyle ayrı ayrı 2 şer yıl hapis cezası ve 600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.11.2020 tarihli ve 2018/412 Esas, 2020/16581 Karar sayılı ilâmıyla; " ....İncelemeye konu Antalya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/853 esas sayılı bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 05/12/2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 28/12/2011; aynı Mahkemenin bu dosyayla birleştirilen 2014/615 Esas sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 11/12/2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 21/12/2011 olduğu;

her iki dosyanın Dairemizin 12/05/2014 tarihli ve 2013/19410 E- 2014/10096 K, 2013/19395 E-2014/10097 K. sayılı ilamları ile her iki dosyadaki “sanığın eylemleri nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği”gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

yerel mahkemesince bozmaya uyularak her iki dosyanın birleştirilmesinden sonra “sanığın ilk dosyasında ifadesi alındıktan sonra suç işlemeye devam ettiği” gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve iki ayrı eylem nedeniyle iki kez 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, direnme niteliğinde olmayıp eylemli uyma niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde.

1.Bozma üzerine yerel mahkemece, TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek sanık hakkında her iki eylem için ayrı ayrı cezaya hükmedilmiş ise de, yukarıda belirtilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca, tek suç işleme kararı kapsamında 6 gün gibi kısa aralıkla iki kez 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu işlemesi, hukuki kesintinin soruşturma aşamasında ifade alınmasıyla değil iddianame düzenlenmesiyle gerçekleşecek olması,

işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yerine, her bir eylemi ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini ve suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu ..." nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu, Antalya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2020/1282 Esas, 2022/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında lehe kanun değerlendirmesi yapılarak sonradan yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43, 62, 52, 53, 58 ve 54 üncü maddeleri gereği 1 yıl 15 gün hapis cezası, 400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi, pişman olduğuna ve kararın temyizen bozulmasına ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi, müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, suçun manevi unsurunun somut olayda gerçekleşmediğine ve re'sen sebepler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.05.12.2011 tarihinde sanığın işyerinde maliye görevlilerince yapılan denetim sırasında 85 paket bandrolsüz gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, 11.12.2011 tarihinde sanığın cadde üzerinde tezgahta sigara sattığı görülerek 368 paket bandrolsüz gümrük kaçağı sigaraya el konulduğu anlaşılmıştır. 2.Sanık her iki dosyada alınan savunmasında, sigaraları satmak amacıyla bulundurduğunu beyan ederek, suçlamayı kabul etmiştir.

3.Sanığa etkin pişmanlık ihtarı yapılmadığı anlaşılmıştır. 4.Adli sicil kaydı dosya arasına alınmıştır. 5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, gereklerinin kısmen yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen olay tutanakları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde,

hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında cezaya hükmolunurken asgari hadden ayrılarak fazla ceza tayini, 3.Tekerrüre esas alınan ilamda sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturduğu, dolayısıyla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına engel nitelikte kaçakçılık suçundan mükerrir kabul edilmeyeceği anlaşılmakla, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı da gözetilerek, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak,

verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa bildirilmesi gerekirken, ihtar yapılmadan kaçakçılık suçundan engel sabıkası nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi hususları hukuka aykırı bulunmuştır.

V. KARAR