Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2856 K.2023/10540

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının Yargıtay 19. Ceza Dairesinde incelenerek bozulmasına karar verilmesinden sonra Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2020/41 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davasının tensiben 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 28.03.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması üzerine, Mahkemece duruşma açılıp, katılan kurum haberdar edilip, gerektiğinde nüfus müdürlüğüne müzekkere yazılarak sanığın öldüğünün kesin olarak tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, duruşma açılmaksızın tensiple karar vermek suretiyle duruşmaların aleniyeti ilkesinin ihlali, 2.İddianame ile müsaderesi talep edilen kaçak eşya hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR