Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2965 K.2023/3254

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2013 tarihli ve 2012/834 Esas, 2013/612 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.05.2018 tarihli ve 2015/7539 Esas, 2018/5585 Karar sayılı ilâmıyla; eksik incelemeye dayalı verilen beraat kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası verilen temyiz incelemesine konu Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2018/549 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının usul ve kanuna aykırı olması ve hangi eşyanın müsadere edildiğinin belirtilmemesine, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.20.11.2007 - 30.01.2009 tarihleri arasında sanık ...'in yetkili olduğu Gempa Pazaralama Dış Tic. Ltd. Şti. firması adına tescilli, gümrük müşaviri sanık ... tarafından düzenlenen 9 adet beyanname ile ceviz içi ithal edildiği, eşyanın Bosna Hersek menşeili olduğunun beyan edilmesi nedeniyle vergi indiriminden faydalanıldığı, ancak Bosna Hersek ile yapılan resmî yazışmalar neticesinde ithal edilen eşyanın hareket yerinin Sırbistan ve Hırvatistan olduğu iddia edilmiştir.

2.Sanıklar 15.11.2012 tarihli savunmalarında atılı suçu inkar etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve sanıkların savunmasının 15.11.2012 tarihinde alındığı, savunma tarihinden itibaren olağan zamanaşımı süresinin hüküm tarihinden önce tamamlanmış bulunduğu anlaşıldığından, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkin katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2.İddianamede davaya konu eşyanın müsaderesinin talep edilmediği ve el konulan bir eşya da olmadığı halde müsadere kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2018/549 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi

vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından eşya müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,