Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4272 K.2024/2964

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, dava zamanaşımı sürelerinin tahakkuk ettiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, hatalı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığa ait bakkal dükkanında kaçak sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine Sulh Ceza Mahkemesince verilen adlî arama kararı ile sanığa ait bahse konu iş yerinde yapılan aramada raf üzerindeki LCD

televizyonun arkasında 1 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında; kaçak sigaraları satmak için değil içmek için bulundurduğunu, rakip iş yeri sahiplerinin hakkında asılsız suçlamalarda bulunmuş olabileceklerini belirtmiştir.

Atılı suç bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında ön görülen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin, suç tarihine ve zamanaşımını kesen işlem tarihlerine göre tahakkuk etmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Dava konusu kaçak sigaraların ihbar üzerine ticari iş yerinde ele geçirilmiş olması karşısında sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğu ve üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanığın adlî sicil kaydı içeriğine ve mahkeme gözlemi ile oluşan kanaate göre sanık hakkında bir kısım lehe hükümlerin kanuni gerekçeleri ortaya konularak tatbik edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi, isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği eşya müsaderesine ilişkin paragrafa ''5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca'' ibaresinden önce gelmek üzere ''5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollaması ile'' ibarelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.