Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4305 K.2024/9773

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik araştırma ile hüküm tesis edilmesi, para cezasına çevirme ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmemesi ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı uyarınca sanığın iş yerinde yapılan aramada 44 adet kaçak cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında; cep telefonlarını sattığını beyan ederek atılı suçu kabul etmiştir.

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun cihaz sorgulama raporuna göre ele geçen cep telefonlarının kaçak olduğu bildirilmiştir.

Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarındaki gümrüklenmiş değerin hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa etkin pişmanlık için suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın ödeme gücü olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Dava konusu eşya kaçak cep telefonu olduğu halde hüküm fıkrasında kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR