Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4343 K.2025/12588

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre; nakil aracının müsaderesi gerektiğine ilişkin sınırlı temyiz isteminde bulunduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

I.Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Soruşturma aşamasında şerh konulmayan ve iddianamede müsadere talebi bulunmayan nakil aracının müsaderesine ilişkin temyiz incelemesine konu bir kararın da mevcut olmadığının anlaşılması karşısında, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II.Sanık Müdafiin Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Dava konusu akaryakıtın kaçak olarak yurda sokulduğu anlaşıldığından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11-son madde ve fıkrasında belirtilen "...Ancak, marker içermeyen veya seviyesi geçersiz olan akaryakıtın kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur.” amir hükmü dikkate alınarak sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3/11-son cümle delaletiyle anılan Kanun’un 3/5, 3/ 10... /22. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5607 sayılı Kanun'un 3/11-1. cümle gereği hüküm tesisi,

2.Sanığın kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belli hakları kullanmaktan mahrumiyetine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanığın tutuklu kaldığı sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemesi,

4.Suçta ele geçen eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.