Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4371 K.2025/7463

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e-f, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/761 Esas, 2023/861 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar düzeltilerek hükme yönelik katılan mağdur ... vekili ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan üst hadden ve indirim uygulanmaksızının cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde ...'un 13, mağdur ... ve katılan mağdur ......'ün 17 yaşında oldukları, sanığın mağdur anne ...'den 25.04.2019 tarihinde boşandığı, mağdur ... ve ...'un sanığın çocukları olduğu, velayetlerinin 25.04.2019 tarihli aile mahkemesi kararı ile mağdur anne ...'e verildiği ve mağdur ... ve ...'un anneleri ile birlikte yaşadıkları, katılan mağdur ......'ün,...'nin arkadaşı olduğu, olay günü ... mağdur ... ve katılan mağdur ...... evden birlikte çıkıp bir kafeye gitmek için taksiye bindiklerinde, sanığın taksiden ... mağdur ... ve katılan mağdur ......'ü zorla indirerek kendisine ait olan araca bindirdiği,

... mağdur ... ve katılan mağdur ......'ü kendileriyle konuşmak için bir kafeye götürdüğü, olayı görüntülü diyafondan takip eden mağdur anne ...'ün kolluk görevlilerine ihbar etmesi üzerine kolluk görevlilerinin 01.06.2019 günü saat 00.40'da, ..." isimli kafe önüne gelerek sanığı yakaladıkları ve bu şekilde sanığın ...... ve ......'e yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

1. Sanığın mağdur ... ve katılan mağdur ......'e yönelik gerçekleştirdiği eylemler yönünden;

a) Mağdur ...'un talimat mahkemesince beyanı alındığında davaya katılma talebinin bulunduğunu belirterek sanığın cezalandırılmasını talep etmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 238/2. maddesi uyarınca davaya katılma talebi hakkında herhangi bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, maddenin gerekçesinde de belirtildiği gibi bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Örneğin kişinin bir yere kapatılması, bir yerde tutulması veya bir yere götürülmesi veya bir yere gitmekten men olunması fiilleri, bu tanıma göre ceza yaptırımını gerektirmektedir.

Sanığın mağdur ... ve katılan mağdur ......'ü taksiden kollarından çekmek suretiyle zorla indirerek kendi aracına bindirdiği, kendileriyle konuşmak için bir kafeye götürdüğü, kolluk görevlilerinin olay yerine gelmesine kadar mağdurları bir yere gitme özgürlüklerinden alıkoyduğunun kabul edildiği somut olayda; sanığın eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık hakkında mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın katılan mağdur ...'a yönelik gerçekleştirdiği eylem yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 234/1. maddesinde "Velayet yetkisi elinden alınmış olan ana veya babanın ya da üçüncü derece dahil kan hısmının, onaltı yaşını bitirmemiş bir çocuğu veli, vasi veya bakım ve gözetimi altında bulunan kimsenin yanından cebir veya tehdit kullanmaksızın kaçırması veya alıkoyması hâlinde" denilerek, suçun failinin, velayet yetkisi elinden alınmış olan ana veya baba olabileceği gibi ana ve babanın da dahil olduğu üçüncü derece dahil kan hısımları da olabileceği düzenlenmiştir.

Olay tarihinde, sanık ... mağdur anne ...'ün 25.04.2019 tarihinde boşandıkları, suç tarihi itibariyle 16 yaşını bitirmemiş olan müşterek çocukları ...'un velayetinin aile mahkemesi kararı ile mağdur ...'e verildiği, sanık ... ... arasında suç tarihi itibari ile velayet ilişkisi bulunmadığı, bu durumda sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234/1. maddesinde tanımlanan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR