Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4412 K.2025/12876

Mahkemece verilen 29.11.2022 tarihli ek kararın, malen sorumlu vekili tarafından mahkemeye hitaben sunulan 09.11.2022 tarihli dilekçeye yönelik olduğu ve bu ek karara karşı malen sorumlu vekili tarafından sunulan bir temyiz dilekçesi bulunmadığı anlaşılmakla, malen sorumlu vekilinin 02.02.2022 tarihli temyiz dilekçesine yönelik yapılan incelemede; malen sorumlunun 06.10.2021 tarihli talimat duruşmasında alınan beyanında davaya katılmak istemediğini ve şikayetçi olmadığını beyan etmesi nedeniyle temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Malen Sorumlu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Malen sorumlunun 06.10.2021 tarihli duruşmada alınan beyanında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen davaya katılmak

istemediğini ve şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı cihetle, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, malen sorumlu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.