Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4625 K.2023/4179

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'in anılan Kanun'un 63 üncü maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi gereğince neticeten 820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/202 Esas, 2020/520 Karar sayılı kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165489 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165489 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli kararından önce, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2019 tarihli iddianamesinden sonra, 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 75 ... maddesinin birinci fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere.

"Failin on gün içinde talep etmesi koşuluyla bu miktarın birer ... ara ile üç eşit taksit hâlinde ödenmesine Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilir.

Taksitlerin süresinde ödenmemesi hâlinde önödeme hükümsüz kalır ve soruşturmaya devam edilir." şeklinde bir düzenleme eklenmesine rağmen, soruşturma aşamasında sanığa tebliğ edilen 12/10/2019 tarihli ön edeme emrini müteakip, Mahkemesince 7188 sayılı Kanun uyarınca önödeme hususuyla ilgili olarak taksit miktarlarına ve ödeme şekline ilişkin getirilen düzenlemelere yönelik açıklamaların yer alacağı, yeni bir ödeme emrinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmü karşısında, sanık ...’in mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan önödeme ihtarı tebliğinin usule aykırı olduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Şikâyetçinin bilgi ve rızası dışında, sanığın yetkilisi olduğu Emre İletişim adlı iş yerinde 01.07.2016 tarihinde şikâyetçinin kimlik bilgilerinin kullanılması suretiyle adına abonelik sözleşmesinin düzenlendiği ve bahse konu abonelik sözleşmesi üzerinde "Emre İletişim" kaşesinin bulunduğu, sözleşme üzerindeki imzanın ise şikâyetçinin eli ürünü olmadığının tespit ediliği görülmüştür.

2.Önödeme ihtarına ilişkin tebligatın, sanığın bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi hükmüne uygun olarak tebliğ edilmesi, bu adrese çıkartılacak tebligatın bila-tebliğ edilmesi halinde ise 6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6099 sayılı Kanun) ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mernis adresine tebligat yapılması gerekirken, doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

3.24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 75 ... maddesinin birinci fıkrasına eklenen ve sanık lehine olduğu anlaşılan değişiklikler gözetilerek yeniden usulüne uygun olarak önödeme ihtarının tebliğ edilmesinin zorunlu olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/202 Esas, 2020/520 Karar

sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,