Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/4957 K.2025/7277

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine ancak;

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/195 Esas, 2016/212 Karar sayılı bozma ilamına konu (Kapatılan) ... Askeri Mahkemesinin 06.02.2015 tarihli ve 2013/319 Esas, 2015/41 Karar sayılı mahkumiyet kararında, sanık hakkında firar suçundan hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği ve hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınmaksızın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirdiğinden,