Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4961 K.2025/3777

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A.Bozma

Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.04.2021 tarihli karan ile sanık hakkında "Basit Yargılanma Usulünün" uygulanması gerektiği gerekçesiyle sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2023 tarihli ve 2023/84 Esas ve 2023/747 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 62, 53 ve 58. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ( 5271 sayılı Kanun) 251. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; tekerrür uygulanmasının yanlış olduğuna ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Mahkemenin karar başlığında suç tarihinin " 11.07.2014 " yerine " 07.07.2014 " olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, genel hükümler uyarınca yargılamaya devam olduğu halde basit yargılama hükmüne ilişkin indirim uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dava konusu olay; sanığın açık ceza infaz kurumuna ayrılmayı hak etmesi üzerine Kaş K 1 Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan Elmalı Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olması gereken 48 saatlik süre içinde teslim olmadığı, sanığın bu şekilde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 97. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 292. maddesinin ihlalinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandınldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin bir inci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun ’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2023 tarihli ve 2023/84 Esas, 2023/747 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1. fıkrasında yer alan "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanunun 97/1. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tehliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,