Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/5001 K.2025/3444

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, birleşen dosyanın davacıları ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro çalışmaları sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2489 ada 1 parsel sayılı 17.709,04 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... mirasçılarının kullanımında olduğu" şerhi verilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Asıl davanın davacısı ... dava dilekçesinde; ... Mahallesinde bulunan 2489 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 50 yıldır nizasız ve fasılasız zilyedi olduğunu, yapılan 6831 sayılı Kanuun' un 2/B maddesi çalışmalarında beyanlar hanesinde diğer zilyetlerin yanında kendi isminin yazılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın beyanlar hanesine diğer zilyetlerle birlikte zilyet olduğunun şerh edilmesini istemiştir.

3. Birleşen dosyanın davacıları ... ve ... dava dilekçelerinde; ... köyü 2489 ada 1 parsel sayılı taşınmazların orman vasfı kaybetmesi sebebiyle Hazine adına tespit edilerek davalılar adına kullanıcı şerhi verildiğini, ancak taşınmazı 1970 yılından beri tarım arazisi olarak kullandıklarını, kullanıcı olarak tespit edilen kişilerin bu yerle ilgilerinin bulunmadığını ileri sürere, şerhin iptali ile davacılar adına kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... dava konusu taşınmazda ekonomik amaca uygun kullanım olmadığının anlaşıldığı ..." gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosya davacılarının davalarının reddine, dava konusu Kocaeli ili ... Mahallesi ...mevkinde bulunan 2489 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespiti gibi tesciline, birleşen dosyada Orman İdaresine karşı açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, birleşen dosya davacıları vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, birleşen dosyanın davacıları ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Birleşen dosyanın davacıları ... ve arkadaşları vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 50 yılı aşkın süredir müvekkilleri olan davacılar tarafından tarım arazisi olarak kullanıldığını, dosya kapsamında dinlenilen tanıklarında bu iddiaları doğruladığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dava, kullanım kadastrosu tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıların çekişmeli taşınmazda kullanımlarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup birleşen dosyanın davacıları ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR