Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5084 K.2025/3072

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Nakil Aracına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin münhasıran nakil aracının müsaderesi ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede; nakil aracı hakkında açılmış dava ve verilmiş temyize konu hüküm bulunmadığından katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Müdafin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kazanılmış hakka konu olan cezanın "3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL gün karşılığı 40.000,00 TL adlî para cezası" olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın "3 yıl 4 ay hapis ve 2000 gün karşılığı 40.000,00 TL adlî para cezası'' olarak tayin edilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmekle isabetli bulunmamıştır.

Açıklanan nedenle sanık müdafin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün,