Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5762 K.2023/9789

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2013/266 Esas, 2015/19 Karar sayılı kararıyla sanığın, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na (1163 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesi uyarınca hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, yine temyiz dışı sanıklardan ...'nın mahkûmiyetine, sanık ... hakkındaki hükmün ise açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Anılan kararın sanık ... ve temyiz dışı sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 20.02.2017 tarihli ve 2016/15767 Esas, 2017/1379 Karar sayılı ilâmıyla, mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2017 tarihli ve 2017/74 Esas, 2017/294 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, temyiz dışı sanıklardan ...'nın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Anılan kararın sanık ... ve temyiz dışı sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 11.09.2018 tarihli ve 2018/3729 Esas, 2018/8713 Karar sayılı ilâmıyla, sanık ...'nun temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine, temyiz dışı sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün bozulmasına, bozma nedeninin sanık ...'ya sirayet ettirilmesine karar verilmiştir.

5.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2019/120 Esas, 2019/302 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanıklardan ...'nın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

6.Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/1576 Esas, 2020/12804 Karar sayılı ilâmıyla, sanık ... hakkında temyiz incelemesine konu hüküm bulunmadığı belirtilerek dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

7.Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/581 Esas, 2021/384 Karar sayılı kararıyla sanığın, 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 500,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, toplam 1.000,00 TL adlî para cezasının taksitlendirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanık hakkında basit yargılama hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığına, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Uşak Valiliği ...'nün 22.07.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde yer alan listede kooperatifin son genel kurul toplantısının 29.06.2012 tarihinde yapıldığı belirtildiği, yönetim kurulu üyesi olduğu belirtilen üç kişi hakkında soruşturmaya başladığı, listede ismi yazılı olan ...ve ...oğlu 05.08.1955 doğumlu ...'nun 05.09.2013 tarihinde tespit edilen beyanı sonrasında hakkında 27.11.2013 tarihinde ek KYOK kararı verildiği, temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile ... ve ...oğlu 01.07.1980 doğumlu ... hakkında ise yasal süresi içerisinde olağan genel kurulu toplantıya çağırmadıkları gerekçesi ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Dosya içerisinde yer alan karar defterinin 14.03.2011 tarihli nüshasına ilişkin suretin incelenmesinde; sanığın muhasip üye sıfatı ile imzasının bulunduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında basit yargılama hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkeme gerekçesi yasal ve yeterli olduğundan, Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Kanun sisteminde, önceki sistemde var olan “cezaların içtimaı” hükümlerine yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un ( 5275 sayılı Kanun) 99 uncu maddesinde yer alan ''Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar.

Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden infaz hâkimliğinden bir toplama kararı istenir.

(Ek cümle:14/4/2020-7242/42 md.) Adli para cezasından çevrilen ve ceza infaz kurumunda infaz edilme aşamasına gelen hapis cezaları da toplama kararına dahil edilir.'' şeklindeki hüküm karşısında; mahkemece, hapis cezasından çevrilen adlî para cezası ile doğrudan hükmedilen adlî para cezasının ayrı ayrı infazına karar verilmesi yerine, iki ayrı adlî para cezasının içtima ettirilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan (2) numaralı nedenle Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/581 Esas, 2021/384 Karar sayılı sayılı kararına yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında adlî para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan ''...olmak üzere toplam 1.000,00 TL nin...'' ibaresi çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,