Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5987 K.2025/3445

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteğinin süresinde olmadığı,

Sanıkların temyizi yönüyle, sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan ... İdaresi vekilinin, temyize cevap dilekçesinde iadesine karar verilen nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği yönündeki talebi temyiz istemi niteliğinde kabul edilerek,

Katılan ... İdaresine 25.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1.

maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.08.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... Müdafi ile Sanık ...'in Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanıkların cezasında toplu kaçakçılık nedeniyle artırım yapılırken hapis cezasının 4 yıl 18 ay yerine 5 yıl 6 ay olarak belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.