Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/6227 K.2025/2342

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında 10.09.2014 ve 07.10.2014 Tarihli Suçlar Yönünden Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İncelemesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin temel cezanın tayininden sonra uygulanması yerine 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/22. maddesinden sonra uygulanması sonuç cezada değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. Sanık Hakkında 28.03.2011, 06.05.2011, 06.01.2012, 20.01.2012 ve 06.03.2012 Tarihli Suçlar Yönünden Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İncelemesinde

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zincirleme suça esas olan son suçun işlendiği 06.03.2012 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.