Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/626 K.2025/1588

aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre; nakil aracının iadesine ilişkin sınırlı temyiz isteminde bulunduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

A.Nakilde Kullanılan Aracın İadesi Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/1. madde ve fıkrasındaki ''İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. Suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya, kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir.'' şeklindeki düzenleme gereği nakil aracının müsaderesi için iyiniyetli üçüncü kişiye ait olmaması, malen sorumlunun beyanı ve sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre; nakil aracının hak sahibine iadesi ve şerhin kaldırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

B.Sanıklar ... ile ... Müdafiileri ve Sanık ...'in temyiz İstemleri Yönünden Yapılan İncelemede Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanıkların eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. madde ve fıkrası kapsamında, dava konusu eşyanın değerinin "normal" olduğu da gözetilerek; suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. madde ve fıkrası ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollaması ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 5., 10. ve 23. fıkraları ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan Kanun'un belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi ve fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. madde ve fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanıklara gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanıklar ..., ... ve ...'in yanıltılması ve haklarında ödemediklerinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

3.Dava konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken imha edilenler hariç tutularak sadece numune alınan kaçak sigaraların müsaderesi ile yetinilmesi,

4.İsnat edilen suçu iştirak halinde işledikleri sabit olan sanıkların mahkûmiyetine karar verildiğine göre, 5271 sayılı Kanun'un 326/2. madde ve fıkrası uyarınca vekalet ücretinin sanıklara eşit olarak yükletilmesi gerekirken, yazılı şekilde müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II.KARAR

A.Nakilde Kullanılan Araçların İadesi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili, sanıklar ... ve sanık ... müdafileri ve sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle nakil aracına ilişkin hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanıklar ..., ... ve Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi ve sanık ... 'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,