KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/6471 E., 2024/3064 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2024
- Mahkemesi
- İstanbul 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/229 E., 2022/21 K.
- Suç
- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, müsadere
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
438 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozularak hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe olan tüm hükümlerin uygulanması, ceza verilir ise de yaptırımlara çevrilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanığa ait iş yerinde bandrol yükümlülüğüne aykırı CD/DVD satışı yapıldığı yönündeki ihbarlar üzerine yapılan tespitler ve alınan arama kararlarına istinaden sanığa ait iş yerinde zincirleme suç kapsamında 25.01.2012, 12.03.2012 ve 22.05.2012 tarihlerinde yapılan aramalarda bilirkişi raporları ile bandrolsüz oldukları tespit edilen CD/DVD'ler ele geçirilen olayda, Yargıtay bozma ilâmlarının gereği de yerine getirilmek suretiyle kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda
gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ve 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının" belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, "sanığın 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adlî para cezalarının ödenmemesi halinde sanık hakkında infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasını geçemeyeceğine" karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/6471, K. 2024/3064, 21 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama