Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/652 K.2024/4981

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, sigaraların kime ait olduğunu bilmediğine, kaçakçılık ile ilgisinin olmadığına, lehe hükümlerin, 7242 sayılı Kanun değişiklerinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, usulüne uygun arama kararı bulunmadığına ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Önleme arama kararı ile uygulama noktasında durdurulan sanığın sürücülüğünü yaptığı aracın kasasında koliler içinde 71.000 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, sigaraların kendisine ait olmadığını, taşımak için ... isimli bir şahısla anlaştığını, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarı ve gümrük vergilerini ödeyecek maddi imkanının olmadığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın sürücülüğünü yaptığı araçta ticari miktar ve mahiyette kaçak sigaraların ele geçirilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında bulunduğu, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin fahiş olduğu da gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanun'lar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un ise 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları kapsamında bulunması karşısında.

6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanun'lar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci (10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp,

aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği de gözetilerek) fıkraları ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un belirlenmesi gerektiği halde sanık aleyhine olacak ve Yargıtay denetimine imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR