Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/681 K.2024/2473

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Antalya ili, ... ilçesi, ... Kasabası'nda bulunan doğusu ... İnce tarlası, batısı ... tarlası, kuzeyi ... ve kardeşlerine ait 157 ada 1 nolu parsel, güneyi 139 ada 24 ve 28 parsellerle çevrili bulunan yaklaşık 11.403,07 m²'lik taşınmazın 20 yılı aşkın süredir davacıların kullandığını, babaları ...'den buranın kendilerine kaldığını, toplamda 80-90 yıldan fazla taşınmazın zilyedi olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davacı taraf yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşulları oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 07.09.2015 tarihli ve 2015/2082 Esas, 2015/9803 Karar sayılı ilamıyla, dava şartı ve taraf koşulu sağlanması gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları uyarınca taşınmazın evveliyatının orman olmadığı, orman kadastrosunda da itirazsız kesinleşen orman sınırları dışında kaldığından orman sayılmayan yerlerden olduğu, yine 3116, 4785, 5658 sy'larla 6831 sy'lı Orman Kanunun 2/B maddesiyle ilişkisi bulunmadığı, özel mülkiyete konu olabilecek sahalardan olduğu, eski tarihli memleket haritalarına göre üzerinde orman bitkisi bulunmadığı, kıraç tarım arazisi vasfında gözüktüğü, imar ve ihyasının 30-40 yıl önce tamamlandığı,

yine amenajman planlarında da orman sayılmayan alanda kaldığı, dava konusu taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, konumu ve kullanım durumu itibariyle özel mülkiyete tabii yerlerden olduğu, taşınmazın 06.09.2011 tarihinde imar planı içerisine alındığı, ancak alınan tanık ifadelerine göre de bu tarihe kadar kazandırıcı zamanaşımına dayalı zilyetlik yoluyla mülkiyet edinme şartlarının oluştuğu anlaşılmakla" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakeme Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.