Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/6636 K.2025/4010

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, gümrüklenmiş değerin iki katı olan 3.302,40 TL ve kamu zararı olarak 300,00 TL ödeme yaparak makbuzlarını mahkemeye sunduğu anlaşılmakla, gümrüklenmiş değerin kamu zararını da içerdiği anlaşılmakla, talep halinde fazladan ödenen 300,00 TL'nin mahallince her zaman iade edilebileceği mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılan ... İdaresi lehine karar tarihi itibarıyla verilen vekâlet ücretinin sanık ...'dan alınmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece sanıktan alınmasına karar verilmesi suretiyle infazda çelişki yaratılması,

2.Mahkemece yapılan yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de, sanık ... açısından uyarlama yargılaması yapılması nedeniyle sanık ...'a yargılama giderlerinin yüklenemeyeceği; bozma ilâmı öncesi mahkûmiyet hükmünün sadece sanık ... tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilâmının sanık ... lehine olması nedeniyle sadece bozma ilâmından önce yapılan yargılama giderlerinin sanık ...'den tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği;