Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7084 K.2023/4676

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2013 tarihli ve 2013/892 Esas, 2013/1401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 5 yıl hapis ve 240,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2. İşbu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2019/5833 Esas, 2021/609 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının uygulanma şartlarının bulunmaması, ele geçirilen akaryakın miktarına göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin bazı maddelerinin iptal edilmiş olması nedeniyle kararın yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/382 Esas, 2021/1627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ... hapis ve 660,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4. İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/1719 Esas, 2022/6986 Karar sayılı ilâmıyla;

"Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu ve ele geçen kaçak eşyanın miktarı itibarıyla temel cezada teşdidi gerektirdiği nazara alınarak,

suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11-son. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Suça konu kaçak akaryakıt olduğu halde 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son delaleti yerine 3/18-son delaletiyle 3/5, 3/10, 3/10-son maddeleri gereğince uygulama yapılması,

2-Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca tayin edilen 30 gün adli para cezasında, anılan Yasanın 3/10. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılarak 45 gün adli para cezası yerine 40 gün adli para cezasına hükmedildiği gibi hesap hatası sonucu belirlenen anılan cezadan 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, 37 gün adli para cezası yerine, neticeten 33 gün adli para cezasına hükmolunması,

3-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Suçta kullanılan bir adet tank ve bir adet yakıt pompasının 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1102 Esas, 2022/2173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ... hapis ve 740,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suçun maddi ve manevi unsurları oluşmadan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırılık taşıdığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kolluk kuvvetlerince yapılan istihbarati çalışmalarda, temyiz dışı sanık Ali ... isimli şahsa ait binanın alt katında kaçak akaryakıt olduğuna dair bilgiler edinilmesi üzerine mahkemeden usulüne uygun biçimde alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, bahse konu yerin kiracısının sanık olduğu ve binanın bahçesinde toprağa gömülü vaziyetteki tanktan ve yanındaki varilden toplamda 12.600 litre kaçak motorin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, suça konu akaryakıtı sattığını beyan etmek suretiyle üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

3. İnönü Üniversitesi Akaryakıt/Petrol Analiz Labaratuvarı (İnönü-Pal) tarafından düzenlenen 04.10.2013 tarihli analiz raporunda suça konu motorinin ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 12.600 litre kaçak akaryakıtın ele geçirilmiş olması, sanığın aşamalarda ele geçen kaçak akaryakıtı satmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmesi nedenleriyle sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi delâletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları ile suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının ilgili tüm hükümlerinin somut olaya uygulanması ile yapılan mukayesede, ortaya çıkan sonuçların birbiri ile eşit olduğu,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" kenar başlıklı 7 nci maddesi göz önüne alınarak suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası yerine olay tarihinde yürürlükte olmayan ve lehe hüküm içermeyen 6545 sayılı Kanun'la değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi delâletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları gereği sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2. Suça konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken sonraki fıkrada yeniden müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1102 Esas, 2022/2173 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,