Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7163 K.2024/9564

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu sigaraların hukuka aykırı arama sonucu ele geçirildiğine, suça konu eşyanın değerinin hafif ve pek hafif olması gibi lehe kanun hükümleri değerlendirilmeden en ağır haliyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine, katılan kurum lehine haksız şekilde güncel tarife üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi ve re'sen gözetilecek nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığa ait depoda Cumhuriyet savcısının arama kararı uyarınca yapılan aramada 32.500 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında; suçlamayı ikrar etmiştir.

Bilirkişinin raporunda bildirdiği CIF değerin üzerinden düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre fahiş değerde olduğu, Dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun olduğu tespit edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hususu isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR