Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7200 K.2024/1228

Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2010/311 Esas, 2015/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükme, şikâyetçi Gümrük İdaresince itiraz edildiği,

Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/125 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16.04.2015 tarihinde kesinleştirilmesinin yapıldığı görülmüş olup anılan kararın diğer sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna, gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiğinin, Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi üzerine,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın katılan kuruma 18.09.2018 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da katılan kuruma gerekçeli kararın tebliğ tarihinden sonra itiraz edilmeksizin kesinleştiğinin kabulü gerektiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli ve 94660652-105-30-28594-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/17880 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/17880 kanun yararına bozma isteminin; “Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2018 tarihli kararının kanun yararına bozulması halinde anılan kararı takiben verilen Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2021 tarihli ve 2020/840 esas, 2021/316 sayılı kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/379 değişik iş sayılı kararının hukuken geçersiz olacağı ve infaz kabiliyetlerinin bulunmayacağı, ayrıca;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30/04/2015 tarihli ve 2015/5350 esas, 2015/14442 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği, sanığın, mağdurun veya kamunun uğradığı zararı derhal gideremediği takdirde;

sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler hâlinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebileceği cihetle, dosya kapsamına göre sanığın, 14/06/2016 tarihinde, meydana gelen zararı giderdiği, dolayısıyla denetim süresi sonunda açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında yeniden hüküm kurulmasında,

Kabule göre de; Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2018 tarihli kararı ile, Mahkemesince verilen 13/02/2015 tarihli ve 2010/311 esas, 2015/70 sayılı karara dair hükmün açıklanmayarak aynen infazına dair hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen, önceki hükümden tamamen farklı şekilde hüküm kurulup, sanık hakkında yeniden 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın belirtilen husular bakımından kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2010/311 Esas, 2015/70 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararının, suç tarihi ve ele geçen eşyanın akaryakıt olması sebebiyle kamu davasına katılma hakkı olan ve yerel mahkemece de katılmasına karar verilen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna tebliğ tarihi olan 18.09.2018 tarihinden itibaren kesinleşeceğinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresinin de bu tarihten (18.09.2018) itibaren işlemeye başlayacağının kabulü gerekeceği cihetle;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun olarak kesinleşmesinden önce, Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.11.2015 tarihinden itibaren mahkemesine yapılan tüm ihtarlar ve bu ihtarlar üzerine mahkemece verilen kararlar dahil olmak üzere, dava dosyasında yapılan tüm işlemlerin yasal dayanaktan yoksun, bu bahisle sanık tarafından kamu zararının 14.06.2016 tarihinde giderildiği, bu tarih itibari ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2010/311 Esas, 2015/70 Karar sayılı kararının 18.09.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, 5 yıllık denetim süresi henüz dolmadan, 13.07.2020 tarihinde 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar Hakkındaki Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, hükmün açıklanması koşullarının oluştuğunun kabulü gerekeceği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR