Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7209 K.2023/5280

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/461 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 108 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 18 gün hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suça konu emvalin müsaderesine ilişkin kararın itiraz edilmeksizin 24.01.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/21342 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/21342 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 18 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.İnceleme konusu hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası; "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklinde düzenlenmiştir.

3.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/461 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan neticeten 18 gün hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmiştir. Adlî sicil kaydına göre sanığın suç tarihinde hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti bulunmadığı anlaşılmıştır.

4.5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, suç tarihinden önce kesinleşmiş hapis cezası mahkûmiyeti bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında hükmedilen 18 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiş, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/461 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükmün (g) bendinden sonra gelmek üzere hükme“5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, tayin olunan 18 gün hapis cezasının takdiren aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek sanığın 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesine,

hükümden 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin (h) bendinin çıkarılmasına ve bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin (i) bendinin ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin (j) bendinin de hükümden çıkarılmasına ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın belirlenen şekilde yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,