Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7446 K.2023/5798

Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2009 tarihli ve 2009/567 Esas, 2009/516 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ... hapis ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin hüküm kanun yollarına başvurulmaksızın 04.07.2013 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 13.06.2017 ve 30.01.2023 tarihli, 94660652-105-65-1013-2017 sayılı evrakları ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2017 tarihli ve KYB-2017/38314 sayılı ve 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/28712 sayılı Tebliğnameleri ile dava

dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.07.2017 tarihli ve KYB-2017/38314 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, mahkemenin gerekçeli kararında sanık hakkında hükmolunan cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesine, hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına gerekçe olarak gösterilen Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/763, 2008/502, 2008/766, 2008/768, 2008/588, 2008/493, 2008/392, 2009/453, 2009/365 ve 2009/155 Esas sayılı dosyalarında sanığa atılı eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihi ve iddianamenin düzenlenme tarihleri itibariyle delillerinin birlikte değerlendirilmesi ve sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanunun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi bakımından lüzumu halinde dosyaların birleştirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/28712 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yine sanığın inceleme dışı aynı suçu içerir 07/04/2009 tarihli eylemi nedeniyle Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2010 tarihli ve 2010/341 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde yapılan yargılama neticesinde atılı suçtan sanığın mahkumiyetine dair Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2011 tarihli ve 2010/294 esas, 2011/400 sayılı kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25/03/2014 tarihli ve 2013/9145 esas, 2014/5240 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

Her üç suçun da 29/06/2009 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan dört dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma talebine konu dosyaların bir kısmı iddianame ile hukuki kesinti oluşması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağı görülmekle; Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtilmekle;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin sanık ... için suç tarihinin 03.12.2008, iddianame düzenleme tarihinin 29.06.2009 olduğu,

Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/155 Esas, 2010/384 Karar sayılı dosyasında; sanık için suç tarihinin 12.09.2008, iddianame düzenleme tarihinin 06.02.2009 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi, derdest ise birleştirilmesi, kesinleşmiş ise kesinleşen cezanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken

yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. Kanun yararına bozma isteminde bulunulan bir kısım dosyaların kanun yollarına başvurularak kesinleşmiş bulunduğu, bir kısım dosyaların derdest durumda olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma şartlarının derdest olan dosyalarda tartışılmasının mümkün bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KISMEN KABULÜNE,

2.Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2009 tarihli ve 2009/567 Esas, 2009/516 Karar sayılı sanık ...'ın mahkûmiyetine ilişkin kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,