Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7449 K.2024/1231

Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28.11.2020 tarihli ve 2020/991 Soruşturma, 2020/704 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.03.2022 tarihli ve 2022/108 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.02.2023 tarihli ve 94660652-105-59-25421-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/29803 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/29803 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan adı geçen şüpheliler hakkında yürütülen soruşturma sonunda, kamu davası açmak için yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini takiben, atılı suçla ilgili yapılan araştırma neticesinde elde edilen yeni delillerin bahse konu soruşturma dosyasında dışında başka soruşturma evraklarına kaydedildiğinden bahisle şüpheliler hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına yönelik Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/03/2022 tarihli kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31/10/2017 tarihli ve 2017/15-186 esas, 2017/450 karar sayılı ilamında, "...01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nun 172. maddesinin ikinci fıkrasıyla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni bir delil meydana çıkmadan Cumhuriyet savcısınca kendiliğinden kamu davası açılamayacağı hüküm altına alınmış, ancak 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK ile ayrıca, elde edilen yeni delilin kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte olması ve sulh ceza hakimliğince bu konuda bir karar verilmesi şartlarına bağlanmıştır." şeklinde,

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/06/2015 tarihli ve 2013/7-700 esas, 2015/241 karar sayılı ilamında, "... CMK'nun 172/2. maddesinde yer alan "yeni delil" kavramından ne anlaşılması gerektiğine gelince; kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce mevcut olan, ancak ele geçirilemeyen, dosyada bulunan ancak Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delil, yeni delildir.

Yeni bir soruşturmanın başlatılabilmesi için, delilin yeni olmasının yanında, tek başına veya diğer delillerle birlikte bir suçun işlendiğini kuvvetle ispatlama gücüne sahip olması gerekir. Dava açmaya yetecek kadar güçlü elverişlilikte veya kovuşturmama kararının nedenini ortadan kaldırıcı ve ayrıca davanın da açılmasını sağlayacak kuvvette, suç şüphesini kuvvetlendirici nitelikte bulunması gerekir.

Bu nitelikte yeni bir delil ortaya çıktığında, Cumhuriyet savcısı işe tekrar el atarak, iddianame düzenleyebilecek, kabulü halinde kamu davası açılmış olacaktır." şeklinde belirtildiği üzere,

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından yürütülen soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip söz konusu kararın kesinleşmesinden sonra, yeni delil ortaya çıkmadıkça ve bu hususta ilgili hâkimlikçe bir karar verilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılmasının mümkün olmadığı, Yine mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Somut soruşturma dosyasında, adı geçen şüpheliler ile birlikte diğer şüpheliler ...,.....,.....,.....,......,....., ... ve ... haklarında da aynı dosya üzerinden soruşturma yürütüldüğü, Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/08/2020 tarihli ve 2020/274 değişik iş sayılı kararıyla tüm şüphelilerin iş yerlerinde suça konu malların tespiti amacıyla arama ve el koyma kararı verildiği, yapılan arama neticesinde şüpheliler .......,.....,.....,.....,'un adreslerinde herhangi bir suç unsuru tespit edilmediği, diğer şüpheliler...'ın adreslerinde yapılan aramada ise suça konu mallar tespit edilerek el koyma işleminin yapıldığı,

ancak kolluk tarafından inceleme konusu şüpheliler hakkında düzenlenen tahkikat evrakının aynı Başsavcılığın başka soruşturma numaralarına kaydedilen farklı dosyalara gönderildiği, dolayısıyla inceleme konusu soruşturma dosyasında adı geçen ve haklarında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturan somut delillerin bahse konu soruşturma dosyasına girmediğinden Şarköy Başsavcılığınca sehven tüm şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

dolayısıyla inceleme konusu soruşturma dosyasında dosya içerisine alınmayan ve değerlendirilmeye tabi tutulmadıkları anlaşılan delillerin kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar öncesi dosya arasında bulunmadığı ve bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerekli şekilde incelenip değerlendirilmediği açıkça ortada olan bahsi geçen delillerin yeni delil olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir..” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İhbarnamede belirtilen eksiklikler ikmal edilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında; belirtilen eksikliklerin ikmal edilerek toplanacak tüm delillere göre şüpheli/ şüpheliler hakkında kamu davası açılıp açılmayacağının taktiri gerekirken, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine bu hususlar gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.03.2022 tarihli ve 2022/108 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,