KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/8138 E., 2024/4531 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/33 E., 2022/541 K.
- Suç
- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, müsadere
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Olay günü sanıklar ... ve ...'a ait suça konu sahte bandrollü ve bandrolsüz kitapların, olayın diğer sanığı ...'in satış yaptığı stantta ele geçmesi eyleminde, Dairemizin bozma ilâmı doğrultusunda sanıklar hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak; 1.Hükmün gerekçe kısmında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu değerlendirilen ilâmlar ile hüküm fıkrasındaki zincirleme suç kapsamında olduğu belirtilen ilâmların farklı olduğu gözetilmeden,
hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,
2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının infazı kabil kesinleşmiş mahkûmiyet kararı niteliğinde olmadığı bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3.Sanıklar hakkında temel ceza belirlendikten ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra zincirleme suça esas teşkil eden ilâmların mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu cezaların netice cezalardan düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı görülmüştür.
II. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/8138, K. 2024/4531, 30 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama