Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8448 K.2025/5043

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık "..."in isminin hükümde "..." olarak gösterilmesi maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Mahkemenin vermiş olduğu 19.02.2015 tarihli ilk kararında sanıklar hakkında 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, bu kararın katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanıklar tarafından temyiz edildiği, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran vekâlet ücreti ile nakil aracına yönelik olduğu ve Dairemizin 18.11.2020 tarihli ve 2018/570 Esas, 2020/16984 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 23.02.2022 tarihli kararda sanıkların cezada kazanılmış haklarının bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Katılan Gümrük İdaresi lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin (A) ve (B) bentlerinin 6. fıkralarında yer alan "3 YIL 9 AY HAPİS VE 160,00-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ifadelerinden sonra gelmek üzere ''sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca önceki hüküm nedeniyle cezada kazanılmış hakkı olduğundan, sanığa verilen cezanın, 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezasının 20 taksit üzerinden İNFAZINA,'' ifadelerinin eklenmesi,