Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8755 K.2023/9227

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.a.Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2012 tarihli ve 2012/528 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 05.12.2011 tarihli eylem yönünden 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)

54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması için açılan kamu davasında Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2012 tarihli ve 2012/135 Esas, 2012/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca sonuç olarak 2 yıl hapis cezası ve 12.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın tasfiyesine karar verilmiştir.

b.Anılan kararın sanık ... Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.03.2016 tarihli ve 2014/15360 Esas, 2016/3812 Karar sayılı ilâmıyla; Gümrük İdaresinin temyizinin reddine karar verilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin tartışılmasının gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

c.Salihli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2018 tarihli ve 2016/193 Esas, 2018/121 Karar sayılı kararı ile Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/167 Esas sayılı dosyası ile 5271 sayılı Kanun'un 8 inci ve devamı maddeleri gereğince birleştirilmesine kararı verilmiştir

2.a.Ulukışla Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2012 tarihli ve 2012/16 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 23.11.2011 tarihli eylem yönünden 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması için açılan kamu davasında Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2013 tarihli ve 2012/13 Esas, 2013/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca sonuç olarak 1 yıl 8 ... 25 gün hapis cezası ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

b.Anılan kararın sanık vasisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.03.2016 tarihli ve 2014/35608 Esas, 2016/3823 Karar sayılı ilâmıyla; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin tartışılmasının gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2018 tarihli ve 2016/167 Esas, 2018/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ... hapis cezası ve 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında kesinleşen 26.11.2011 ve 29.10.2011 tarihli eylemlerinde hükmedilen cezaların infaz sırasında dikkate alınmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 20120/724 Esas, 2020/11441 Karar sayılı ilâmıyla; "...5607 sayılı Kanun'da 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedenleriyle bozulmuştur.

5.Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2020/325 Esas, 2022/649 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası atfı ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 52 nci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ... 25 gün hapis cezası ve 5.620,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kesinleşen 26.11.2011 ve 29.10.2011 tarihli eylemlerinde hükmedilen cezaların mahsubuna, bu hususun infaz sırasında dikkate alınmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; para cezasının yatıracak gücünün olmaması nedeniyle af olmasına veya ertelenmesine karar verilmesi nedenleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.23.11.2011 tarihinde yolcu otobüsünde bulunan sanığa ait 100 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.05.12.2011 tarihinde sanığın aracında yapılan aramada 300 karton gümrük kaçağı sigara ele geçerilmiştir.

3.Sanık her iki dosyada da ikrarda bulunmuştur.

4.Ana ve birleşen dosya yönünden düzenlenen bilirkişi raporlarına göre ele geçirilen sigaraların bandrolsüz ve gümrük kaçağı olduğu tespit edilmiştir.

5.Dosyada mevcut ele geçen eşyalar yönünden ayrı ayrı düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarında bildirilen toplam gümrüklenmiş değerin hafif kabul edildiği anlaşılmıştır.

6.Birleşen dosya yönünden 22.12.2011 tarihinde siciline şerh konulan ve iddianamede müsaderesi talep edilen 45 N 7302 plakalı aracın Bekir Boyraz adına kayıtlı 1997 model Renault marka otomobil olduğu görülmüştür.

7.Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilen kesinleşen dosyalardaki mahkûmiyet hükümlerinin kaçakçılık suçuna ilişkin olduğu, sanığın güncel adli sicil kaydına göre 2012 ve 2017 yıllarında kesinleştirildiği ve yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Birleşen dosya yönünden 05.12.2011 suç tarihinin gerekçeli kararda yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülen maddi hata kabul edilmiştir.

2.İddianamede müsaderesi talep edilen ve soruşturma aşamasında siciline şerh konulan 45 N 7302 plakalı nakil aracı hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 4.Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2020/325 Esas, 2022/649 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hükmün 16 numaralı fıkrasında sanık hakkında 1 yıl 10 ... 25 gün hapis cezası ve 5.620,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde "bu dosyadan verilen 3 yıl 9 ... hapis ve 10.000 TL adlî para cezasının sanık hakkında hükmedilen cezalardan MAHSUBUNA," şeklinde karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2020/325 Esas, 2022/649 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında (16) numaralı bentte yer alan "bu dosyadan verilen 3 yıl 9 ... hapis ve 10.000 TL adlî para cezasının sanık hakkında hükmedilen cezalardan" ifadesinin çıkartılması, suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,