Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9167 K.2025/4230

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda hüküm fıkralarının numaralandırılmasında hata yapılmış ise de bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Talimat mahkemesinde savunmasının alındığı 18.10.2021 tarihli celsede sanığa Dairemizin 17.05.2021 tarihli ve 2018/16860 Esas, ve 2021/5854 Karar sayılı ilâmının okunduğu anlaşılmakla, sanığa 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5, 3/10, 3/10-son ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddelerinden ek savunma hakkı tanınmadığına ilişkin Tebliğnamede belirtilen (1) numaralı görüşe ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafî tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; hükmün takdiri indirim uygulandığı (1/e) bendinde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. fıkrasına muhalefet edilmesi ve dosyada tek sanık olduğu halde vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.