Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9343 K.2024/525

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2014 tarihli ve 2013/1861 Esas, 2014/281 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis

ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde araç üzerindeki şerhin kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.Verilen kararın sanık ve katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2019/12823 Esas, 2020/15937 Karar sayılı ilâmıyla; suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına dair verilen kararın onanmasına; mahkûmiyet hükmünün ise, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu ve diğer nedenlerden dolayı verilen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ve 2020/1788 Esas, 2022/787 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve suçta kullanılan nakil aracının ilk karar ile iadesine karar verildiği ve Yargıtay incelemesi ile onandığı anlaşılmakla araç yönünde yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tutanağına göre, 21.08.2013 tarihinde... plakalı araçta gümrük kaçağı sigara olduğuna dair bilgi üzerine söz konusu aracın durdurularak Adana 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1626 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, 1.040 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmalarında özetle, arkadaşından emaneten aldığı araca kaçak sigara yüklediğini ve bunları satacağını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Ele geçen 1.040 karton kaçak sigaraya yönelik alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın sevk ve idaresindeki araçta 1.040 karton kaçak sigara ele geçirilmesi karşısında, sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiilin, eylem ile ceza arasındaki dengeye uyacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma

nedeni yapılmamıştır.

2.Bozma sonrası talimat mahkemesince savunması alınan sanığın, gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyecek maddi gücünün olmadığını açıkça beyan etmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ve 2020/1788 Esas, 2022/787 Karar sayılı kararında; olay tutanakları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araçta satacağını beyan ettiği 1.040 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ve 2020/1788 Esas, 2022/787 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,