Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9679 K.2025/9727

Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/639 Esas, 2021/917 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/639 Esas, 2021/917 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, sanık müdafiin 26.01.2023 havale tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 08.03.2023 tarihli ek karar ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtay'ca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın mahkemece yapılan tebligata “Aynı adreste daimi birlikte oturan ehil kişiye tebliğ edildi. Annesi ....” şeklindeki ibare mazbataya yazılarak 01.02.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiin usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1.

maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiin eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,